سال‌ها پیش فاخر دختری بود که حوصله و وقت داشت!  مدت زیادی رو صرف قنادباشی بودن می‌کرد ، هر چند سالی دو سه بار بیشتر نبود اما خب! 

هفته پیش شنبه،  هوس پختن کروسان کردم! کلی هم دستور پخت پیدا کردم و فهمیدم خمیرش باید هی بره تو یخچال هی بیاد بیرون هی تو دمای اتاق انکوبه بشه! 

بخودم اما قول داده بودم!!!

خلاصه که همکارم این وسط پیشنهاد داد:" خب چرا از خمیر شیرینی هزارلایه استفاده نمی‌کنی؟"

با کلی ناراحتی و غم و شرم خمیر هزارلایه خریدم، اما اینجوری که خیلی آسون می‌شه، من نمی‌تونم!

پس نتیجه شد یه کار متوسط که در پست قبل مشاهده می‌فرمائید...

نتیجه مهم تر از شیرینی‌های خوشمزه، مقابله با کمالگرایی و پذیرش شرایط بود! تمرین برای پیاده روی و عدم استفاده از خر شیطان!