دانشجوی کارشناسی که بودم مفهوم تنوع برام پررنگ شد، تنوع یکی از نقاط قوت مهم برای یک جامعه و خزانه ژنیه!

این مفهوم رو‌ تعمیم میدم به همه قسمت‌های زندگی، به همه ابعاد جامعه و نه تنها ژن، می‌رسم به اون جمله معروف که "جایی که همه مثل هم فکر می‌کنن، درواقع کسی فکر نمی‌کنه."

این روزا حس می‌کنم، هر چی یاد گرفتم، هر مفهومی که برام ارزش بوده حتی داره عوض می‌شه، تنوع فکری جامعه ما شده خوره و‌آفتمون، یه جوری همه دشمن هم شدن و پلی برای برگشت نمی‌ذارن که آخرش معلوم نیست...

البته نمی‌دونم این تنوع فکریه یا حیرونی و آشفتگی ذهنی...

کاش فردا صبح که بیدار می‌شیم ایمقدر از هم متنفر نباشیم، اولیش خودم!