واقعیت

اینکه می‌گن سن یک عدده و مهم نیست دنبال رویاهات برو، (نفس بسیار عمیق) گزاره غلطیه...

زندگی کوتاهه و اصرار بیش از حد روی یک موضوع عمر آدم رو هدر می‌ده، خوبه که هدف داشته باشی، خوبه که کسی یا چیزی رو دوست داشته باشی و متعهد به هدف و آرزوهات باشی، اما تا کجا؟ تا جاییکه یهو به خودت بیای و ببینی تو خیال آرزوهات غرقی و پنجاه سالته بی هیچ خوشی و مزه و حظ بردنی از زندگی؟ بنظرم مووآن کردن مدیریت زمان زندگیه.

حاصل اصرار بیش از حد آدمیه که سال‌ها در آرزو و خیال زندگی کرده، ناگهان توی سنی که نباید چشم باز می‌کنه که نباید و در هم می‌شکنه، یا هیچ وقت چشم باز نمی‌کنه و توی مجاز خودش دفن می‌شه...

اصل لذت است! فلذا لذت بجوئید، در حد سلامت!