احتیاج به حریم!
3 تیر · · خواندن 1 دقیقه از نظر من هر کی به هر روشی میخواد زندگی کنه، ازاده تا جاییکه زندگی من نوعی رو مختل نکنه!
کاری به ماهیت خیلی مسائل در این پست ندارم، صرفا نقد دارم به شیوه برگزاری مراسمها!
عزیزان مسجد، هیئت، حسینیه، تکیه، کلیسا، کنیسه، معبد آمون و ... رو برای برگزاری مراسمات ساختن! لطفا برین داخل مکان تعیین شده و مراسمهاتونو انجام بدین، چرا من باید با این حجم از سردرد با صدای بلندگو روضه بیدار شم؟ حالا من مریضی لاعلاج ندارم، مردم واقعا زندگی دارن، مریض دارن، کار دارن و نیاز به سکوت دارن، چرا اینقدر همه چیز باید با صدای بلند و شلوغی باشه؟
والا جز بد و بیراه من نوعی چیزی گیر مسيولینش نمیاد!
مهمونهای من چند شب پیش ساعت ها تو ترافیک حاصل از ایستگاه صلواتی مونده بودن!
از نظر من که تمام این اعمال عدم حفظ حریم بقیه مردمه!
من توی خونه ویلایی بسیار بزرگ زندگی کردم و هر جا دوست داشتم، دویدم، پریدم، آواز خوندم اما الان که آپارتمان نشینم فرهنگ یا بهتره بگم قوانین آپارتمان نشینی رو رعایت میکنم، حالا برگزارکننده های مراسمات دقیقا دارن برعکس عمل میکنن! من بچه بودم محرم اینقدر تو بوق و کرنا نبود! الان که شهرنشینیه، ترافیکه، مشغولیت شغلی هست، زندگی نداریم!
یکی دو روز هم که نیست... دوماهه!